Door het oog van de orkaan
De laatste loodjes voor de summer break. Nog even een paar zaken afronden en overdragen en dan twee weken totaal iets anders doen in een ander land. Ik bespeur nu al de kriebels voor het ‘nieuwe jaar’. Wat gaan we doen, waar gaan we naar toe, met wie kunnen we in zee en hoe zal de markt zich gaan ontwikkelen?
De overgang van het ene collegejaar naar het andere wekt bij mij altijd meer het gevoel van een overgangsrite op, dan de overgang naar een nieuwe kalenderjaar. De oorzaak daarvan is waarschijnlijk het oog van de orkaan wat in medialand beter bekend staat als ‘komkommertijd’. Er gaat iets magisch uit van die tijd waarop je ineens drastisch minder mail krijgt en een afspraak maken onmogelijk lijkt, tenzij je deze eind augustus of ergens in september wil plannen. Het is alsof alles ineens in slow motion beweegt, iedereen op sokken loopt en je plots geconfronteerd wordt met al die dingen die je het hele jaar al voor je uit hebt kunnen schuiven.
Het is de tijd van het in mappen stoppen van papieren die al maanden op je bureau slingeren en de tijd van het opruimen van je inbox. Het is de tijd van inventariseren welke evenementen er vanaf midden augustus weer van start gaan en van lezen van die voorraad boeken die je wel hebt gekocht, maar waar je telkens maar niet aan toe kwam. Het is de tijd om het stof weer van tal van sociale contacten af te blazen om tot de conclusie te komen dat ook zij op vakantie zijn. Het is de tijd waarop je vrijelijk de organisaties van concullega’s kunt doorlichten met behulp van de zomerzon, terwijl zij zich druk maken over hun vakantiebestemming en je gelaten je gang laten gaan. De tijd van inbreken op klaarlichte dag, inventariseren en je strategie bepalen om vervolgens, na de rust, in augustus weer volop aan de bak te gaan.
Veel mensen gaan op vakantie zonder zich te beseffen dat de vakantie iets is wat je moet inleiden. Een soort rust in je hoofd waar je naar toe werkt. Inventariseer, geef je onderbewuste denkvoer mee en ga een paar weken totaal iets anders doen, zodat je onderbewustzijn nieuwe plannen kan bekokstoven om deze na je vakantie bij je bewustzijn in de schoot te werpen. Creativiteit vind plaats op die momenten dat je niet actief over zaken nadenkt, maar je juist buigt over totaal iets anders. Een nieuwe strategie bedenk je dan ook niet in een kantoor tussen 9 en 5 uur, maar op die momenten dat je aan het wandelen bent in de Alpen, op het strand van Ibiza ligt of als je met je jacht richting Loosdrecht vaart.
Ik hoop op een leuke, ontspannen vakantie, met mooi weer en veel om van te genieten. Evengoed hoop ik dat ik me weer vol in het avontuur kan storten als het oog van de storm voorbij drijft en we weer vol in de orkaan terecht komen. Mentaal en fysiek ga ik me er in ieder geval op zeer ontspannen wijze op voorbereiden. Fijne vakantie!



Laatste reacties